HER ŞEYİ BİLİRİMCİLER

Yaşamımız içinde “her şeyi bilmek” sadece cahiller için geçerlidir. Akıllı kimse “her şeyi biliyorum” demez, lakin cahil her şeyi bildiğini sanır. Bu genetik bir geçiş midir bilmem ama cahillerin her şeyi bildiklerini sanmalarını iyi biliyorum.

Çevremizde bu kişiliklere mutlaka muhatap olmuşuzdur. Her konuda fikir sahibi ve akıl veren bu kişiler; arkadaşımız, akrabamız, komşumuz ya da hiç tanımadığımız biri olarak, ters yönden gelen araçlar gibi bir anda karşımıza çıkarlar.

Bunların en temel ve ortak özelliği, her konuda mutlaka bilgileri olmasıdır. Bilmedikleri konu, yapmadıkları iş yoktur. İki düşünüp bir konuşmak yerine, bir düşünüp beş konuşurlar. Söylemlerinde mantıksal süzgeç kullanmazlar ve genelde boş konuşurlar.

“Bin sene de okusam, ne biliyorsun diye sorsalar bana haddimi bilirim” diyen Mevlana’nın tarihsel öğreticiliği hâlâ güncelliğini koruyor, değil mi dostlar?

Bu kişilikler fazla savunmacı, agresif ve komplekslidirler. Geçenlerde duymuştum: “Kavanozda yüzüp kendini deryada zanneden” çokbilmişleri susturmanın en kısa yolu “teşekkür ederim” deyip geçmekmiş.

İnanın dostlar, işin derinliğine girseniz her şeyi bilirimcilerin ne kadar yüzeysel bilgiye sahip olduklarını hemen orada anlarsınız. Pohpohlanmaya bayılırlar!

[Aramızda kalsın, bayılınca tütün kolonyası iyi gelir, unutmayın dostlar!]

Ben-bilirimciler kimseyi can kulağıyla dinlemez, dinler gibi yaparlar. İnanılmaz kopyacı ve taklitçidirler. Beğendikleri sözleri alır, kendilerine aitmiş gibi anlatırlar.

Fakat birçok konuda bilgi sahibi olmakla “her şeyi bilirimci” olmak arasındaki ince çizgiyi karıştırmayalım. Uzmanı olmadığın konuda haddini aşmadan, “naçizane” diye başlamak daha doğrudur.

Yaşam sürecimizde öyle insanlar vardır ki bunlarla tartışmaya girmek gerçekten büyük hatadır. Çünkü cahil olanlar her şeyi bilirler!

Peki kim bu cahiller? İşin doğrusu biliyorum, hatta tanıyorum da, lakin pek önemsemiyorum aslında.

Değerli dostlar; ineği kıskanarak şişen kurbağa haddini aşar ve mutlaka bir gün “pat” diye patlar, fıss diye söner gider.

O yüzden kendimiz olalım. Her şeyi bilirimci olmayalım. Hakeza toplumsal gerçekliğimiz ve herkesin özgül ağırlığı bellidir be kardeşim!